تغذیه

انجمن سرطان شناسی بالینی ایالات متحده (اسکو) توصیه کرده است که بیماران، الگوی تغذیه ای را رعایت کنند که حاوی مقادیر فراوان سبزیجات، میوه جات، حبوبات و غلات سبوس دار باشد و در مقابل دارای مقادیر کم چربی های اشباع شده و الکل باشد (منبع).
الگوی تغذیه صحیح بعنوان یکی از عوامل بسیار مهم در کاهش خطر بروز سرطان شناخته شده است. الگوی تغذیه صحیح بر مبنای استفاده بیشتر از مواد غذائی است که به شکل اولیه خام خود نزدیکتر هستند مانند سبزیجات و میوه جات و پرهیز از مواد غذائی فرآوری شده مانند سرخ کردنی ها می باشد. این الگوی تغذیه ای می تواند با ایجاد تعادل در وزن و وضعیت هورمونی سبب کاهش خطر بروز سرطان پستان بشود. ویتامینها نقش مهمی در کاهش خطر سرطان ایفا می کنند. بطور کلی می توان گفت حفظ تعادل در رژیم غذایی و پرهیز از پرخوری و افزایش مصرف مواد گیاهی که به شکل خام خود نزدیکتر هستند به کاهش خطر بروز سرطان پستان می توانند کمک کنند ( منبع). همچنین افرادی که رژیم غذایی با محدودیت نسبی کالری داشته اند با کاهش خطر بروز سرطان پستان نسبت به جمعیت عادی رو به رو بوده اند (منبع). رژیم غذائی در بردارنده نیمی از کالری مورد نیاز روزانه منجر به کاهش استرادیول در موش های بزرگ شده است (منبع). طبقه بندی میزان مصرف مواد غذائی برای افراد دچار سرطان سینه بدین صورت پیشنهاد شده است (منبع):
کربوهیدرات (%65-%45 انرژی): مصرف غلات سبوس دار و حبوبات پرفیبر و مغذی، کاهش مصرف غلات بدون سبوس و پرهیز از مواد غذائی شکر دار. رژیم پرفیبر (منبع) و مصرف سبزیجات و میوه جات با کاهش خطر بروز سرطان پستان همراه می باشند (منبع). این اثر بویژه در افرادی که توده آنها بدون گیرنده هورمونی بوده است بارزتر می باشد (منبع). برخی مطالعات نیز وجود دارند که ارتباط معنی داری بین مصرف سبزیجات و میوه جات با کاهش خطر بروز سرطان پستان پیدا نکردند (منبع).
پروتئین (%35-%10 انرژی): مصرف پروتئین های حاوی چربی اشباع شده پائین، پرهیز از مصرف گوشت های فرآوری شده. مطالعات زیادی ارتباط بین افزایش مصرف پروتئین و بروز سرطان پستان را نشان داده است (منبع). مصرف بیشتر گوشت قرمز و گوشت های فرآوری شده با افزایش خطر بروز سرطان پستان همراه بوده است (منبع) و از این رو پروتئین های گیاهی مانند حبوبات و مغزها توصیه شده است (منبع).
چربی (%35-%10 انرژی): مصرف غذاهای غنی از اسیدچرب امگا-3 و پلی فنولها. روغن های گیاهی مانند روغن زیتون از مطلوب ترین نوع چربی ها برای کاهش خطر بروز سرطان پستان می باشد (منبع). اضافه کردن روغن زیتون به رژیم غذایی مدیترانه ای بطور معنی داری با کاهش خطر بروز سرطان پستان همراه بوده است (منبع). روغن زیتون تداخلی با درمان های سرطان پستان ندارد (منبع).

ویتامین ها

ویتامین د: ویتامین د مهمترین ویتامین برای بیماران مبتلا به سرطان پستان است. این ویتامین محلول در چربی است. کمبود ویتامین د با بروز سرطان پستان ارتباط دارد. ویتامین د می تواند با تنظیم رشد سلولی، اثرات سرطانی استروژن را سرکوب نماید. همچنین ویتامین د با کمک به جذب کلسیم در کاهش بروز پوکی استخوان نقش دارد (منبع). ویتامین د بایستی بیشتر از (50nmol/L) یا (20ng/mL) حفظ شود. 600 واحد یا 15 میکروگرم در روز، میزان مصرف توصیه شده برای بالغین می باشد. ویتامین د حداکثر تا 100 میکروگرم (4000 واحد) روزانه قابل تحمل است. ماهی های چرب مانند سالمون،کاد و تن منبع غنی ویتامین د می باشند. 180 گرم ماهی سالمون 230 درصد و ماهی کاد 70 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین د دارد. کاواسه و همکاران (2010) نشان دادند کمبود ویتامین د بویژه در زنان قبل از یائسگی و زنان با گیرنده استروژن، پروژسترون مثبت و هرتو منفی با خطر بروز سرطان سینه ارتباط دارد (منبع). جلفائی و همکاران (2016) در مرور نظام مند نشان دادند که ویتامین د می تواند خطر بروز سرطان سینه را کاهش دهد ( منبع). کان رایت و همکاران (2016) در مروری بیان کردند اگر چه کمبود ویتامین د با خطر بروز سرطان سینه ارتباط دارد اما مطالعات کارآزمایی بالینی برای تائید اثرات درمانی ویتامین د بمقدار کافی وجود ندارد (منبع).
ویتامین سی: ویتامین سی محلول در آب است. ویتامین سی آنتی اکسیدان می باشد و رادیکال های آزاد را از بین می برد. ویتامین سی می تواند به پیشگیری از بروز سرطان پستان کمک کند (منبع). ویتامین سی وریدی بعنوان یکی از درمان های کمکی سرطان شناخته شده است (منبع). مقدار مصرف روزانه توصیه شده برای خانم های بالغ 75 میلیگرم می باشد. ویتامین سی حداکثر تا 1800 میلیگرم روزانه قابل تحمل است. بیشترین میزان ویتامین سی در فلفل سبز شیرین و پرتقال موجود است. صد گرم فلفل دلمه ای 134 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین سی دارد. صد گرم آب پرتقال 83 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین سی دارد و همچنین 8 گرم شکر دارد. هریس و همکاران (2014) در مطالعه متاآنالیز نشان دادند مصرف مکمل ویتامین سی بعد از تشخیص سرطان می تواند با کاهش مرگ و میر ناشی از سرطان سینه ارتباط داشته باشد (منبع). گرین لی و همکاران (2009) در مروری جامع بیان کردند هر چند که تعدادی از مطالعات بر کاهش عوارض جانبی درمان های سرطان تاکید دارند اما شواهد برای توصیه به مصرف یا عدم مصرف مکمل های آنتی اکسیدان در حین درمان کافی نیست. از این رو برای رسیدن به یک نتیجه قطعی، تحقیقات بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
ویتامین آ: ویتامین آ بصورت محلول در چربی است (منبع). ویتامین آ می تواند به پیشگیری از بروز سرطان پستان کمک کند. نوع رتینوئید در غذاهای حیوانی و نوع کاروتنوئید در غذاهای گیاهی وجود دارند. ویتامین آ در سیستم ایمنی، بینائی و تولید مثل نقش دارد. کاروتنوئید خاصیت ضد اکسیدانی دارد. همچنین در ارتباط بین سلولی نقش دارد. مصرف روزانه توصیه شده برای خانم های بالغ 700 میکروگرم است. ویتامین آ حداکثر تا 3000 میکروگرم (10000 واحد) روزانه قابل تحمل است. منبع غنی آن سیب زمینی شیرین، جگر، اسفناج، هویج و کدو حلوایی می باشد. همچنین میگو، تخم مرغ نیز غنی از ویتامین آ هستند. صد گرم آب هویج 382 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین آ و 4 گرم شکر دارد. صد گرم اسفناج 186 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین آ و 0.4 گرم شکر دارد. صد گرم جگر 492 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین آ دارد. صد گرم سیب زمینی شیرین 283 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین آ و 4.2 گرم شکر دارد. اریسی و همکاران (2014) نشان دادند که اسید رتینویک ممکن است بتواند سلول هایی که بتازگی تمایز یافته اند را بحالت طبیعی برگرداند و پیشنهاد کردند (ATRA) بعنوان داروی پیشگیری کننده از سرطان سینه استفاده شود (منبع). هو و همکاران (2012) در متاآنالیزی بیان کردند مصرف آلفا کاروتن ویتامین آ خطر بروز سرطان سینه را کاهش می دهد (منبع). پوچیو و همکاران (2014) نشان دادند بین سطح پلاسمائی بتا کریپتوگزانتین و بتا کاروتن با خطر بروز سرطان سینه رابطه معکوس وجود دارد (منبع). فولان و همکاران (2011) در یک متاآنالیز نشان دادند که مصرف ویتامین آ و رتینول با کاهش خطر سرطان سینه همراه است (منبع).
ویتامین ب
ویتامین ب1 یا تیامین محلول در آب است و در رشد سلولی نقش دارد ( منبع). برای خانم های بالغ میزان مصرف توصیه شده 1.1 میلیگرم در روز است. برنج سفید منبع غنی تیامین است. داروهای شیمی درمانی مانند فلواوراسیل ممکن است سبب کاهش سطح تیامین شوند. مصرف تیامین بایستی کنترل شده باشد.
ویتامین ب 2 یا ریبوفلاوین محلول در آب است و در رشد سلول ها نقش دارند ( منبع). همچنین به حفظ سطح طبیعی هموسیستئین کمک می کند. میزان نیاز توصیه شده روزانه 1.1 میلیگرم برای خانم های بالغ است. منبع غنی جگر و جو دوسر می باشند. صد گرم جگر 61 درصد میزان نیاز توصیه شده روزانه ویتامین ب2 دارد. افراد در خطر کمبود آن ورزشکاران گیاه خوار می باشند که لبنیات و تخم مرغ مصرف نمی کنند و همچنین زنان باردار و شیرده می باشند. اگنولی و همکاران (2016) نشان دادند که سطح پلاسمائی بالای ریبوفلاوین با کاهش خطر سرطان سینه بویژه در زنان قبل از یائسگی ارتباط دارد (منبع). باست و همکاران (2013) ارتباط ضعیفی بین ریبوفلاوین و کاهش خطر بروز سرطان سینه پیدا کردند (منبع).
ویتامین ب 3 یا نیاسین در عملکرد سلولی نقش دارد ( منبع). مصرف توصیه شده روزانه در زنان بالغ 14 میلیگرم است. نیاسین حداکثر تا 100 میلیگرم روزانه قابل تحمل است. مصرف نیاسین بایستی کنترل شده باشد.
ویتامین ب6 یا پیردوکسین محلول در آب است و در متابولیسم پروتئین نقش دارد ( منبع). میزان توصیه شده روزانه در خانم های بالغ 1.5 میلیگرم است. این ویتامین حداکثر تا 100 میلیگرم روزانه قابل تحمل است. منابع غنی آن نخود، جگر و ماهی تن و سالمون می باشد. افرادی که اختلالات خودایمنی، بیماری کلیوی یا وابستگی به الکل دارند و افرادی که داروهای ضدتشنج و تئوفیلین مصرف می کنند در معرض خطر کمبود این ویتامین هستند. اگنولی و همکاران (2016) نشان دادند که سطح پلاسمائی بالای ویتامین ب6 با کاهش خطر سرطان سینه بویژه در زنان قبل از یائسگی ارتباط دارد (منبع).
ویتامین ب9 یا فولات محلول در آب است. فولات نقش مهمی در ساخت دی ان ای دارد. فولات در تبدیل هموسیستئین به متیونین نقش مهمی دارد. فولات در بروز سرطان پستان بین خانم هائی که در معرض کمبود فولات قرار دارند می تواند نقش داشته باشد. اما در خانم هائی که در خطر کمبود فولات نیستند نقش پیشگیری کننده آن دارای شواهد کافی نیست. در خانم های بالغ، مصرف 400 میکروگرم فولات در روز توصیه شده است. فولات حداکثر تا 1000 میکروگرم روزانه قابل تحمل است. جگر و اسفناج منابع غنی فولات هستند. بارداری، شیردهی، بیماری کبدی و کلیوی، مصرف الکل و دخانیات، مصرف داروهای ضدبارداری، ضدتشنج، متفورمین، متوترکسات، سولفاسالازین و تریامترن ممکن است زمینه کمبود فولات را فراهم کنند. چن و همکاران (2014) در متاآنالیزی نشان دادند که مصرف روزانه فولات بمیزان 153 تا 400 میکروگرم با کاهش خطر بروز سرطان سینه همراه است ( منبع). لارسون و همکاران (2007) در متاآنالیزی نشان دادند که مصرف کافی فولات ممکن است خطر سرطان سینه را در افرادی که بمیزان متوسط تا شدید الکل مصرف می کنند را کاهش دهد (منبع).
ویتامین ب12 یا کوبولامین محلول در آب است و در ساخت سلول ها نقش دارد ( منبع). مقدار مصرف توصیه شده روزانه در خانمهای بالغ 2.4 میکروگرم می باشد. منبع غنی آن جگر، ماهی قزل آلا و سالمون می باشد. صد گرم جگر 1501 درصد ویتامین ب12 نسبت به میزان توصیه شده روزانه دارد. افرادی که فقط گیاه خواری دارند و افرادی که داروهای کلرامفنیکل، امپرازول، فاموتیدین، متفورمین استفاده می کنند در معرض خطر کمبود ویتامین ب12 هستند.
ویتامین ایی: ویتامین ایی محلول در چربی می باشد و هشت فرم دارد (منبع). اثر ضد اکسیدانی دارد و رادیکال های آزاد را از بین می برد. ویتامین ایی با کاهش خطر بروز سرطان پستان ارتباط دارد. میزان توصیه شده روزانه برای خانم های بالغ 15 میلیگرم یا 22.4 واحد است. ویتامین ایی حداکثر تا 1000 میلیگرم (1500 واحد) روزانه قابل تحمل است. منبع غنی آن روغن جنین گندم، تخمه آفتاب گردان و بادام می باشد. سی گرم تخمه آفتاب گردان 76 درصد میزان توصیه شده روزانه ویتامین ایی دارد. با داروهای ضدانعقادی ممکن است تداخل داشته باشد. بهتر است به تنهائی مصرف شود. کلین و همکاران (2004) بیان کردند ممکن است که ویتامین ایی باعث مرگ سلول های سرطانی شوند (منبع). هو و همکاران (2015) در یک متاآنالیز بیان کردند که کمبود شدید توکوفرول ویتامین ایی با خطر بروز سرطان سینه ارتباط دارد (منبع). اسکولاس و همکاران (2016) بیان کردند که ممکن است ویتامین ایی بتواند از نوروپاتی ایجاد شده توسط داروهای شیمی درمانی جلوگیری کند (منبع).
ویتامین کا: ویتامین کا در ساخت پروتئین های مورد نیاز برای انعقاد خون و در ساخت استخوان نقش دارد. میزان توصیه شده روزانه 90 میکروگرم می باشد (منبع). ناتو با سویا تخمیر شده، سبزی کلارد، شلغم، اسفناج و بروکلی منابع غنی ویتامین کا هستند. یامادا و همکاران (2015) نشان دادند که ویتامین کا ممکن است در درمان سرطان سینه با گیرنده منفی نقش دارد (منبع).

ریز مغذی ها

کلسیم: کلسیم برای پیامدهی ترشح هورمون ها و عملکرد عضلات و عروق ضروی است (منبع). مقدار توصیه شده روزانه 1200 میلیگرم برای زنان می باشد. حداکثر مقدار مصرف قابل تحمل 2000 میلیگرم است. منبع آن ماست می باشد. 250 گرم ماست 42 درصد میزان نیاز روزانه را پوشش می دهد. 200 گرم آب پرتقال 26 درصد نیاز روزانه را پوشش می دهد. خانم های یائسه در خطر کاهش جذب کلسیم هستند. مکمل کلسیم بصورت کربنات و سیترات وجود دارد. کلسیم کربنات بهتر است همراه غذا مصرف شود. جذب کلسیم سیترات در بیماران با اختلالات جذبی موثرتر است. کرانی و همکاران (2007) نشان دادند که مصرف کلسیم و ویتامین د در زنان یائسه با افزایش دانسیته مغز استخوان و کاهش شکستگی ارتباط دارد (منبع).
سلنیوم: سلنیوم در عملکرد پروتئین ها و ترمیم سلولی نقش دارند (منبع). میزان توصیه شده روزانه 55 میکروگرم برای خانم های بالغ است. سلنیوم حداکثر تا 400 میکروگرم روزانه قابل تحمل است. ماهی تن منبع غنی سلنیوم است. صد گرم ماهی تن 131 درصد نیاز روزانه را پوشش می دهد. سوزانا و همکاران (2009) بیان کردند خطر سرطان سینه با میزان مصرف سلنیوم ارتباط دارد. آنها نتیجه گرفتند خطر سرطان سینه با افزایش مصرف سلنیوم کاهش می یابد (منبع).
منیزیوم: منیزیوم در ساخت پروتئین ها و استخوان نقش دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه 320 میلیگرم می باشد. حداکثر مقدار قابل تحمل 350 میلیگرم می باشد. منبع آن بادام و اسفناج می باشد. آیدین و همکاران (2010) نشان دادند مصرف مکمل منیزیوم به میزان 290 میلیگرم روزانه با کاهش خطر پوکی استخوان در زنان یائسه همراه بوده است (منبع).
روی: روی در عملکرد سلولی نقش فعال دارد.کمبود روی می تواند منجر به اختلال عملکرد سیستم ایمنی شود. مقدار توصیه شده روزانه 8 میلیگرم برای خانم های بالغ است. حداکثر مصرف قابل تحمل 40 میلیگرم برای خانم های بالغ می باشد. منبع آن گوشت و لوبیا می باشد. در افرادی که گوشت که مصرف نمی کنند امکان کمبود آن وجود دارد.

کوآنزیم کیو 10: کوآنزیم کیو 10 به سلول ها در ساخت انرژی کمک می کند و نقش ضد اکسیدانی دارد (منبع). این کوآنزیم توانایی تحریک سیستم ایمنی و حفاظت از قلب در برابر برخی داروهای شیمی درمانی (آنتراسایکلین و دوکسوربیسین) دارد. شواهد کافی مبنی بر نقش کوآنزیم کیو 10 در سرطان موجود نیست. مصرف 100 میلیگرم در روز توصیه شده است. مقادیر 300 میلیگرم در روز ممکن است سبب افزایش آنزیم های کبدی شوند. پرم کومار و همکاران (2007) بیان کردند این کوآنزیم به همراه سایر آنتی اکسیدان ها (ریبوفلاوین و نیاسین) و تاموکسیفن تومور مارکر سرم (CA 15-3) را کاهش دهد (منبع). لاند و همکاران (1998) بیان کردند ممکن است این کوآنزیم از اثرات پرتو درمانی در موش ها در دوز های بالاتر از 20 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بکاهد (منبع). لاک وود و همکاران (1995) برای 3 تا 5 سال سه بیمار با سرطان سینه پیشرفته را با کو آنزیم کیو 10 با 390 میلیگرم در روز تحت درمان قرار دادند. این آنزیم برای جذب بهتر نیاز به چربی دارد و بهتر است با غذا مصرف شود (منبع).

آنتی اکسیدانها

چای سبز: چای سبز دارای ماده ضد اکسیدانی کتچین (Catechin) می باشد (منبع) و خاصیت ضد سرطانی آن در مطالعات آزمایشگاهی تائید شده است (منبع). اوگونلیه و همکاران (2010) در مطالعه متاآنالیز نتیجه گرفتند افزایش مصرف چای سبز با کاهش خطر بروز سرطان پستان ارتباط دارد (منبع). تداخلی از مصرف چای سبز با درمان های سرطان پستان گزارش نشده است (منبع). یک مطالعه فراتحلیل نشان داد اگرچه ارتباط معنی دار نیست ولی با ازای مصرف 2 فنجان چای سبز در روز، خطر بروز سرطان پستان 3 درصد کاهش می یابد (منبع).
روغن ماهی:
روغن ماهی بصورت (ALA) و (DHA) و (EPA) وجود دارد (منبع). روغن ماهی در غشا سلولی نقش دارند. میزان توصیه شده امگا3 روزانه 1.1 میلیگرم در زنان بالغ است. همچنین 500 میلیگرم روزانه (DHA) و (EPA) توصیه شده است. منابع غنی شامل ماهی سالمون، شاه ماهی، روغن دانه کتان و تخم شربتی می باشد. روغن ماهی در کاهش خطر بروز سرطان سینه نقش دارد (منبع). مندل و همکاران (2010) نشان دادند که روغن ماهی می تواند از انتشار سلول های سرطان سینه به استخوان جلوگیری نماید (منبع). رحمان و همکاران (2013) نشان دادند که (DHA) می تواند نقش قویتری در جلوگیری از انتشار سلول های سرطانی به استخوان داشته باشد (منبع). سوزومورا و همکاران (2016) نشان دادند که مصرف روغن ماهی بمیزان 4 گرم در روز در شیمی درمانی می تواند اثرات محافظتی بر روی عملکرد تنفسی و (HDL) داشته باشد (منبع).
زردچوبه: زردچوبه ادویه با خاصیت ضد التهابی می باشد (منبع). خاصیت ضد سرطانی آن در شرایط آزمایشگاهی به اثبات رسیده است اما تحقیقات کافی در انسان وجود ندارد. مقدار مصرف روزانه 2.5 گرم در روز یا 100 میلیگرم کوکورمین (ماده رنگی زردچوبه) می باشد. مصرف همزمان آن با هورمون درمانی تداخلی ندارد (منبع). مصرف زردچوبه با کاهش مقاومت توده به داروهای شیمی درمانی همراه بوده است (منبع).
فلاونوئیدها:
فلاونوئیدها رنگ دانه های طبیعی گیاهان هستند. این مواد خواص ضد اکسیدانی و ضد التهابی دارند. منبع غنی آن شامل پیاز سرخ، سیب، موز، جعفری، فلفل دلمه ای، مرکبات و بلوبری می باشد. کو و همکاران (2016) بیان کردند که مصرف فلاونوئیدها می تواند در کاهش عوارض جانبی داروهای شیمی درمانی مانند سیس پلاتین موثر باشد (منبع). تاکامورا و همکاران (2013) بر نقش حفاظتی فلاونوئیدها در کاهش خطر سرطان سینه تاکید کردند (منبع). دنداویت و همکاران (2016) بیان کردند که مواد شیمیائی گیاهان نقش مهمی در مقابله با سلول های بنیادی دارند که عامل سرطان هستند (منبع).
ملاتونین: ملاتونین بعنوان هورمون خواب شناخته می شود (منبع). این هورمون در کاهش بروز سرطان در سلول های با گیرنده استروژنی نقش دارد (منبع). عملکرد آن شبیه مهارکننده های آروماتوز در درمان سرطان سینه می باشد (منبع). ملاتونین بقای موش های آزمایشگاهی مبتلا به سرطان پستان را بطور معنی داری افزایش داده است (منبع). نیمه عمر این هورمون 20 تا 50 دقیقه است. بن دیوید و همکاران (2016) نشان دادند کرم حاوی این هورمون در کاهش التهاب پوستی ناشی از پرتو درمانی موثر است (منبع). در برخی درمان های سرطان منجر به تقویت پاسخ به درمان شده است (منبع). این هورمون در تقویت اثر تاموکسیفن بر سلول های سرطان سینه در شرایط آزمایشگاهی موثر بوده است (منبع).

فیتو استروژن ها

سویا منبع غنی فیتو استروژن است. به سه صورت ایزوفلاون جنیستین، دیادزین و گلایستین وجود دارد. درباره ارتباط آن با سرطان سینه، نتایج تحقیقات در تائید بی ضرر بودن و حتی سودمندی آن نظر دارند. بیشتر از 10 میلیگرم در روز توصیه شده است و بین 35 تا 55 میلیگرم ایزوفلاون در روز می تواند سالم باشد (منبع). 100 گرم دانه سویای جوشانده 54 میلیگرم و همین مقدار دانه سویا برشته 9 میلیگرم ایزوفلاون دارد. روغن های گیاهی سرشار از فیتو استروژن هستند. یک قاشق غذا خوری روغن سبوس برنج، ذرت، کنجد و زیتون حاوی 53، 43 و 39 و 10 میلیگرم فیتواسترول به ترتیب می باشد. یک پرتقال 33 میلیگرم، یک موز 19 میلیگرم و یک انجیر 15 میلیگرم فیتو استرول دارد. وو و همکاران (2016) در متاآنالیزی نشان دادند که که سویا ممکن است خطر سرطان سینه را کاهش دهد (منبع). براخیوس و همکاران (2016) در مروری جامع نشان دادند که مصرف سویا (5-10 گرم) روزانه با کاهش خطر سرطان سینه همراه است (منبع). فریتز و همکاران (2013) در مروری نظام مند نشان دادند که مصرف سویا (حاوی 25-20 میلیگرم ایزوفلاون) نقش حفاظتی در کاهش خطر سرطان سینه و عود آن دارد (منبع). آنها بیان کردند سویا خواص استروژنی در انسان ها ندارد. هوپر و همکاران (2009) در متاآنالیزی نشان دادند که در خانم های قبل از یائسگی، سویا سبب کاهش هورمون های (FSH&LH) می شود و بر میزان استرادیول اثری ندارد (منبع). همچنین در خانم های بعد از یائسگی، اگرچه سویا سبب افزایش غیر معنی دار استرادیول می شود اما این افزایش معنی دار نیست. کلارک و همکاران (2010) در مروری جامع نشان دادند مصرف متوسط فراورده های سویا با کاهش خطر بروز سرطان سینه همراه است (منبع). ژانگ و همکاران (2017) نشان دادند مصرف جنیستین باعث اثر بهتر تاموکسیفن و پاسخ ضد توده بهتر در موش ها می شود (منبع). ماسکارین و همکاران (2011) نشان دادند مصرف فراوردهای سویا (50 میلیگرم ایزوفلاون) با کاهش سطح سرمی استروژن ارتباط دارد (منبع). وانگ و همکاران (2016) نشان دادند که مصرف سویا کمتر از 9.85 میلیگرم در روز ممکن است با افزایش خطر سرطان سینه بویژه در زنان یائسه همراه باشد (منبع).

انجمن سرطان شناسی بالینی ایالات متحده توصیه می کند نیازهای اطلاعاتی بیماران در ارتباط با سرطان پستان و درمان ها، عوارض جانبی و سایر مسائل مرتبط با سلامتی باید بررسی شود و به منابع اطلاعاتی مناسب ارجاع شوند. قابل ذکر است تمامی مطالب این پایگاه اطلاعاتی بمنظور افزایش آگاهی عمومی در رابطه با سرطان پستان تهیه شده است و جایگزین هیچگونه تصمیم گیری درمانی و مراقبتی برای فرد نمی باشد. هیچکدام از مطالب این پایگاه توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. از این رو ضروری است برای تصمیم گیری درباره روش های درمانی و مراقبتی به متخصص مرتبط مراجعه شود.